เรามักจะเคยได้ยินมานานว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น และก็เคยได้ยินอีกประโยคที่ว่า ขยันผิดที่สิบปีก็ไม่รวย จริงๆแล้ว ความขยันและความพยายาม เป็นเรื่องที่ดีในทางอาชีพ ไม่ว่าจะเป็นข้าราชการ หรือ เป็นนักกีฬาก็ตาม การที่เราต้้งเป้าหมายในชีวิตว่าเราต้องการเป็นอะไรสักอย่างแล้วเพียรพยายามทำให้สำเร็จนั้นถือว่าสุดยอดแล้วครับ ในส่วนตัวเส้นทางก่อนที่จะมาเป็นนักกีฬาคนพิการทีมชาติไทยนั้น ก็ถือว่าสุดแห่งความพยายามเลยครับ จริงๆแล้วกีฬาลอนโบวล์สนั้นผมไม่เคยได้ยินหรือรู้จักมาก่อนเลยครับ
แต่เพราะน้องชายนายจุก ชื่อจริงคือ สุพรรณ สินธุสุวรรณ นักกีฬาเปตองและโบลว์ลิ่งทีมชาติไทยแนะนำมาครับ ในปี พ.ศ.2563 ได้มีการจัดมหกรรมกีฬาคนพิการชิงแชมป์ประเทศไทยขึ้นที่ ศูนย์ฝึกกีฬาแห่งชาติ มวกเหล็ก สระบุรี ในตอนนั้น สมาคมลอนโบวล์สคนพิการไทย ได้จัดการแข่งขันลอนโบวล์สชิงแชมป์ประเทศไทย และยังโชคดีที่ในปีนั้นได้ มีการแข่งขันในประเภทบุคคลชายมือใหม่ ซึ่งผมในตอนนั้น ไม่รู้จักเลยว่ามันคือกีฬาแบบไหน เลยมาหาข้อมูลในยูทูป และพบว่าเป็นกีฬาที่แปลกใหม่ น่าสนใจมาก ด้วยความที่อุปกรณ์ในการฝึกซ้อมไม่มีเลย จึงใช้กระป๋องกาว ซึ่งมีขนาดพอๆกับลูกลอนโบวล์สมาหัดโยนในห้องสมุด จากนั้นก็ได้เดินทางไปแข่งขันในรายการดังกล่าว และได้รับรางวัลชนะเลิศประเภทมือใหม่ ซึ่งก็คือเส้นทางที่ทำให้เริ่มออกเดินทางกับกีฬาชนิดนี้